“I?”
„Prawie mi się udało.”
Dawid spojrzał na Clarę.
„Ale Ethan mi coś powiedział.”
– ¿Qué?
„Powiedział: ‘Tato, jeśli Clara umrze, bo będę się bał jej pomóc, nigdy sobie tego nie wybaczę’”.
Klara zaczęła płakać.
Dawid kontynuował.
„Więc odszedłem.”
„Porzuciłeś go.”
– Sí.
Su voz era apenas audible.
“Pensé que si no estaba allí, no podría influir en su decisión”.
Nie wybaczyłam mu.
Nie tego dnia.
A może nawet nie teraz.
Ale po raz pierwszy zrozumiałem, dlaczego zniknął.
Nie dlatego, że mu nie zależało.
Ponieważ przytłoczyło go poczucie winy.
Wtedy Klara zadała najważniejsze pytanie.
„Czy wiesz, że Ethan może umrzeć?”
David sacudió la cabeza.
“NO”.
“Entonces, ¿qué querías decir cuando le dijiste que era mejor que algunas cosas se dejaran en paz?”
David me miraba fijamente.
– No lo hice.
Me congelé.
